جمله است : أ ) حديث مرفوع احمد و نسائى به نقل از عايشه كه در آن آمده است : « مسواك موجب پاكى دهان و خشنودى خداوند است » . « 1 » در روايت بخارى نيز آمده است كه فرمود : « اگرنه آنكه بر امتم سخت‌گيرى بود آنان را به مسواك زدن براى هر نماز فرمان مىدادم » . « 2 » ب ) احاديث مربوط به تعويذ و پناه بردن بر خدا : در پاره‌اى از احاديث به استفاده از تعويذ يا خواندن برخى از حرزها و ادعيه توصيه شده كه از آن جمله است حديث عايشه در صحيح بخارى ، آنجا كه مىگويد : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله چون به بستر مىرفت ( قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ) و معوذتين را بر كف دستان مىخواند و آن‌گاه دستان خويش را بر صورت و ساير جاهاى بدن تا جايى كه دست مىرسيد مىكشيد . عايشه مىگويد : چون دردى هم بر بدن او عارض مىشد از من مىخواست همان كار را برايش انجام دهم . « 3 » در

--> ( 1 ) . « السواك مطهرة للفم مرضاة للرب » . ر . ك : مسند احمد ، ج 1 ، ص 3 ، ح 7 ، ص 10 ، ح 62 و ج 6 ، ص 47 ، ح 24249 ، ص 62 ، ح 24377 ، ص 124 ، ح 24969 ؛ صحيح ابن خزيمه ، ج 1 ، ص 70 ، ح 135 ؛ صحيح ابن حبان ، ج 3 ، ص 348 ، ح 1067 ؛ هيثمى ، موارد الظمآن ، ص 65 ، ح 143 ؛ همو ، مجمع الزوائد ، ج 1 ، ص 220 ؛ سنن دارمى ، ج 1 ، ص 184 ، ح 684 ؛ كنانى ، مصباح الزجاجه ، ج 1 ، ص 43 ؛ بيهقى ، سنن الكبرى ، ج 1 ، ص 34 ؛ مسند شافعى ، ص 14 ؛ نسائى ، سنن الكبرى ، ج 1 ، ص 46 ، ح 4 ؛ همو ، المجتبى ، ج 1 ، ص 10 ، ح 5 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 106 ، ح 289 ؛ ابن ابى شيبه ، المصنف ، ج 1 ، ص 156 ؛ ح 1792 ؛ مسند حميدى ، ج 1 ، ص 87 ؛ ابن راهويه ، مسند اسحاق بن راهويه ( 1 - 3 ) ، ج 2 ، ص 385 و 533 ؛ مسند ابى يعلى ، ج 1 ، ص 103 و 104 و ج 8 ، ص 51 ، 73 و 315 ؛ بيهقى ، شعب الايمان ، ج 3 ، ص 28 ؛ منذرى ، الترغيب و الترهيب ، ج 1 ، ص 101 ؛ ديلمى ، الفردوس ، ج 2 ، ص 342 ؛ ابن حجر ، فتح البارى ، ج 1 ، ص 276 و ج 4 ، ص 158 و 249 ؛ ابن عبد البر ، التمهيد ، ج 18 ، ص 301 ؛ شرح زرقانى ، ج 1 ، ص 193 و ج 2 ، ص 270 ؛ مباركفورى ، تحفة الاحوذى ، ج 1 ، ص 87 ؛ مناوى ، فيض القدير ، ج 3 ، ص 389 و ج 4 ، ص 147 - م . ( 2 ) . « لو لا ان اشق على امتى لامرتهم بالسواك مع كل صلاة » . ر . ك : صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 303 ، ح 847 و ج 2 ، ص 682 ؛ صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 220 ، ح 252 و منابع فراوان ديگر - م . ( 3 ) . متن سخن عايشه چنين است : « كان رسول اللّه اذا اوى الى فراشه نفث فى كفيه بقل هو اللّه احد و المعوذتين جميعا ثم يمسح بهما وجهه و ما بلغت يداه من جسده . . . فلما اشتكى كان يأمرنى ان افعل ذلك به » . ر . ك : صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 2169 ، ح 5416 - م .